freestate kunstenaars parallelprogramma praktisch
français english  

de Vrijstaat O. nieuwsbrief!

voornaam
naam
e-mailadres
     

Jessica Baxter

   

Jessica Baxter uit Brussel is niet de nieuwste ster van de Vlaamse popmuziek of van de institutionele kritiek. Met ‘Jessica Baxter Kills The Minutes’ stelt ze haar nieuwe interpretatie van de festivalcultuur in open lucht voor. Noem het een soort Land Art zonder band met de natuur, eclatant en pittoresk in al zijn details. Dit nieuwe werkstuk zal kunnen rekenen op de deelname van een gewillig en enthousiast publiek. Live muziek, het laatste van het laatste met ‘kunst en koken’ en een enorme wall painting die zegt wat er nog te komen staat… Recht uit de New Yorkse DIY underground breekt Jessica Baxter met de traditie, slaat ze bressen en maakt ze openingen waar moet. Jessica Baxter werkte reeds samen met het curatorencolllectief Komplot voor projecten in Hamburg, Ystadt in Zweden, Parijs en Brussel.

back to top
 
     

Astrid Bossuyt (°1989)

   

De autonome acties van deze jonge kunstenares zijn duidelijk verweven met haar dagelijks leven. Het werk op zich is telkens een momentopname van een proces dat zich over een lange periode uitstrijkt. Het werk dat ze voor Freestate maakt is het vervolg op een actie in Brussel toen ze er willekeurig koolzaad verstrooide dat daarna al dan niet uitgroeide tot plantjes, die een verder leven leidden. Als studente saboteerde ze op school een heel jaar het toegangssysteem met identificatiebadges door overal waar mogelijk de deuren open te houden met houten spies, waarna ze die tentoonstelde in de eindejaarstentoonstelling. Naast het tonen van een aantal nieuwe werken zal Astrid Bossuyt tijdens Freestate infiltreren als suppoost.

back to top
 
     

Delphine Deguislage (°1980)

   

Delphine Deguislage creëert illusoire ruimtes die de bezoekers opslokken zodat het lichaam in beweging een figuur in het beeld wordt. Via kleurvlakken suggereert ze een derde dimensie en exploreert ze de relaties tussen kleur en licht zoals moderne landschapsschilders. Die interacties tussen kleur en vorm keren zowel terug in haar tekeningen, sculpturen als in haar installaties die soms kinetisch zijn door hun transparantie of de verschuiving van de blik van de toeschouwer. Haar fascinatie voor transportmiddelen en recent voor narratieve objecten en texturen is deel van haar beeldend onderzoek naar de perceptie.

back to top
 
     

Nick Ervinck (°1981)

   

Het oeuvre van Nick Ervinck is een eindeloze zoektocht naar een nieuwe vormentaal. Aanvankelijk is hij op zoek naar interacties tussen echte en virtuele werelden. Zo ontwerpt hij ‘cleane’ vormen op de computer en vertaalt die vervolgens in echte materialen. Of hij probeert – omgekeerd - een weerbarstig, echt object virtueel na te maken. Zijn huidig werk zit helemaal op het raakvlak architectuur, vormgeving en kunst. Het bestaat voornamelijk uit animaties, sculpturen, prints en tekeningen, waaruit hij een staalkaart zal tonen op Freestate. Nick Ervinck had talrijke soloprojecten in België en groepstentoonstellingen in binnen- en buitenland. Recent stelde hij tentoon in Museum M. Leuven, SMAK, MOCA Shanghai, Zebrastraat Gent, MARTA Herford, Kunstverein Ahlen, Superstories Hasselt, Brakke Grond (Amsterdam), Vanhaerents Collection en MAMA (Rotterdam).

back to top
 
     

Patrice Gaillard & Claude (°1974-1975)

   

In hun fascinatie voor het psychedelische en de jaren tachtig refereert het werk van dit duo evenzeer aan de sculpturale traditie als aan elektronische muziek. Hun objecten zijn uitvergroot, de vormen opgebroken en de kleuren bijna zurig.  Ze verraden een benadering die je chic tot hyperhedendaags zou kunnen noemen met elementen uit de klassieke en de popcultuur. Je kan er de structuren uithalen net als de materie die verandert volgens de lichtinval. Door hun distorsies spreekt uit deze objecten een narratieve of abstracte impact. Patrice Gaillard & Claude presenteerden hun werk o.a. in de Galerie Micheline Szwajcer (Antwerpen), de Biënnale van Lyon en in het Museum voor Schone Kunsten van Hô Chi Minh city en worden vertegenwoordigd door Galerie Loevenbruck in Parijs. 

back to top
 
     

Mekhitar Garabedian (°1977)

   

Het oeuvre van Mekhitar Garabedian laat zich enkel gefragmenteerd ervaren: elk werk is een element van een complex en meerduidig geheel. Zijn persoonlijke biografie (geboren in Syrië, leeft en werkt in Gent) dient als uitgangspunt voor het aankaarten van een aantal universele dilemma’s rond onder meer afkomst, identiteit en kunstenaarschap. Daartoe maakt hij gebruik van de breedst mogelijke waaier aan mogelijkheden: video, installaties, neons, teksten, fotografie, publicaties, archiefstukken,… Zijn werk vormt zo een poging tot een benadering van wat ons bestaan determineert. Mekhitar Garabedian stelde recent onder meer tentoon in BE-PART Waregem en Hoet-Bekaert Gallery Gent. In het najaar van 2011 volgt een individuele tentoonstelling in het SMAK Gent.

back to top
 
     

Pieter Geenen (°1979)

   

Pieter Geenen volgde na zijn opleiding fotografie aan de Katholieke Hogeschool Limburg het Transmedia postgraduaat programma in Sint-Lukas (Brussel). Zijn werk focust op schijnbaar banale, maar vaak politiek beladen landschappen en ruimtes. Ze zijn wars van elke hang naar analyse of emotie en vinden langzaam een plaats in de verbeelding van wie het in zich opneemt. Deze ervaring zit op het spanningsveld tussen het visuele en het auditieve, het statische en het bewegende. De aandacht verscherpt, de ervaring vertraagt; kijken en luisteren wordt intens, intiem, bevreemdend, reflectief en haast tastbaar. Zijn werk was onder andere te zien op het New York Filmfestival en Rencontres Internationales Paris/Berlin/Madrid. Recent werden solo-tentoonstellingen georganiseerd in CC Strombeek en Annie Gentils Gallery (Antwerpen).

back to top
 
     

Filip Gilissen (°1980)

   

Voor de vernissage van Freestate installeert hij van zonsondergang tot en met zonsopgang 'It’s All Downhill From Here On': een gouden roterende, flikkerende lichtsculptuur, bungelend aan een gigantische constructiekraan. Dit werk verwijst dan weer naar 'The Only Way Is Up', zijn performance in de inkomhal van het Antwerpse KMSK. Dit is zowaar zijn alter-ego: een theatraal personage in een gouden glitterjasje dat vijf uur lang enthousiast promoot dat vanaf hier alles bergaf gaat. Beide werken passen mooi binnen zijn streven om de luchtbel van succes te doorprikken. In 2008 behaalde Gilissen een master Vrije Kunsten aan Sint-Lukas Brussel. In 2010 opende hij met 'The Winner Takes It All' de Liverpool Biennial. Recent stond zijn werk in Los Angeles in het Torrance Art Museum, de Brakke Grond in Amsterdam, in 211 Elisabeth Street in New York, The Woodmill in Londen en Neue Brug in Wenen. 

back to top
 
     

Kati Heck (°1979)

   

Kati Heck creëert monumentale composities waarin ze verschillende motieven, schilderstijlen en verhaallijnen door elkaar gebruikt. Een maniakaal precieze manier van schilderen wisselt ze af met snelle impulsieve verfstreken in ware Kippenberger-stijl. Het effect is overrompelend en confronteert ons met een grappig-obscene wereld, boven alles opgeladen met een absurde beeldlogica. Naar aanleiding van Freestate presenteert Kati Heck een serie van drie recente schilderijen. In dit bizarre, drievoudige tafereel zijn de vreemde protagonisten van dienst een sympathiek koppel corpulente mensen en een dode duif. 

back to top
 
     

Jimmy Kets (°1979)

   

Jimmy Kets werkt niet alleen als persfotograaf, maar legt ook een individueel, artistiek parcours af. De rode draad doorheen zijn werk is het ‘leven van de Westerse mens’. Hoe komt hij rond en hoe spendeert hij zijn zuurverdiende vrije tijd? Zijn beelden overstijgen het loutere documentaire en worden metaforisch. De fotografie van Kets kenmerkt zich door een sterk gevoel voor kleur, zin voor detail en een surrealistische toets. Jimmy Kets studeerde in 2001 af aan Sint-Lucas Antwerpen, afdeling grafisch ontwerp en illustratie. Onmiddellijk daarna ging hij bij de krant ‘De Morgen’ aan de slag, in 2009 maakte hij de overstap naar ‘De Standaard’. Solotentoonstellingen van zijn werk waren onder andere te zien in FoMu Antwerpen, Flanders Center Osaka (Japan) en Brakke Grond (Amsterdam) en op het fotofestival in Breda.

back to top
 
     

Jasper Rigole (°1981)

   

Jasper Rigole studeerde aan het filmdepartement van KASK en doorliep een postgraduaatopleiding aan het HISK (Gent). Hij is oprichter van 'het Internationaal Instituut voor de Conservatie, Archivering en Verspreiding van Andermans Herinneringen' (IICAVAH), het feitelijke overkoepelend orgaan van zijn artistieke praktijk. De herinneringen uit dit fictieve instituut - overwegend gevonden documenten uit de privésfeer - vormen telkens de basis van zijn audiovisuele projecten, die zowel uit als installatie, screening en performance bestaan. Het zijn essayistische exploraties die al even kritische als poëtische kanttekeningen plaatsen bij hedendaagse noties van archief en geheugen, van fictie en document(aire). Zijn werk was te zien in de Brakke Grond (Amsterdam), SMAK (Gent) en kreeg recent nog een plaats op Manifesta8 (Murcia).

back to top
 
     

Matthieu Ronsse (°1981)

   

In zijn schilderijen en tentoonstellingen laat Matthieu Ronsse zich leiden door een puur plastische intuïtie. Tijd en ongeduld botsen in de vele beelden die hij over elkaar, naast elkaar, tegenover elkaar en onzichtbaar van elkaar laat functioneren. Onderwerpen uit de kunstgeschiedenis versmelten met motieven uit vroeger werk, met beeldflarden uit de privésfeer en uit architectuur- of fotografieboeken,... In het spel tussen de werken onderling merk je voortdurende sprongen van onderwerp, van compositie, van verftoets, van kleurgebruik, van kwaliteit. Elk tentoonstellingsproject van Matthieu Ronsse is zo een verrassend nieuw hoofdstuk in een oeuvre waarvan de complexiteit blijft uitdijen. Waarvan akte op Freestate.

back to top
 
     

Sarah & Charles (°1979 en °1981)

   

Het kunstenaarsduo Sarah & Charles creëert werelden die tegelijk herkenbaar en bevreemdend zijn, bevolkt door onzichtbare protagonisten. Hun installaties bestaan uit decors, die droomachtige beelden oproepen waar fictie en realiteit elkaar ontmoeten. De bezoeker speelt zelf ook een rol in deze settings en wordt als het ware geregisseerd door het decor. Uit de interieurs spreekt een grote zin voor vormgeving en voor detail, wat iets onthult over de personages. Niet zomaar heet een serie ‘Props For Drama’. In 2007 waren Sarah & Charles HISK-laureaten. Hun werk werd getoond op plaatsen als De Brakke Grond (Amsterdam), Klingental (Basel), De Garage (Mechelen), Lokaal 01 (Breda), Watou en het Marta Museum (Herford). Recent ontwierpen Sarah & Charles het decor voor de opera ‘Blond Eckbert’ in de Vlaamse Opera.

back to top
 
     

Ief Spincemaille (°1976)

   

Ief Spincemaille studeerde filosofie aan de KULeuven, en muziek en technologie aan de L'aula de Musica in Barcelona. Hij werkte als set- en sound-designer mee aan talloze theaterproducties, onder andere voor Het Toneelhuis en Toneelgroep Amsterdam. Sinds 2010 coördineert hij samen met Kurt d'Haeseleer de Werktank, een productiehuis voor mediakunst. De grensdomeinen tussen ‘oude’ en ‘nieuwe’ media, maar ook tussen ‘onstage’ en ‘offstage’, vormen de natuurlijke habitat van zijn werk, dat hij zelf graag omschrijft als een vorm van beeldhouwen in het multimediatijdperk. Alle mogelijke media en tools worden ingezet in functie van georchestreerde situaties en geconstrueerde narratieven, die de perceptie van de toeschouwer bevragen en uitdagen. Zijn werk is recent vertoond op het Internationale Filmfestival Rotterdam, in de Verbeke foundation (Kemzeke) en bij Almost Cinema (Gent).

back to top
 
     

Ante Timmermans (°1976)

   

Met een ongelofelijke drive maakt Ante Timmermans tekeningen die het bestaan registreren met oog voor zowel de tragiek als de humor van de menselijke conditie (en van zijn kunstenaarschap). Zijn tekeningen kunnen zowel op papier als op de muur bestaan, in de vorm van een animatiefilm, een lichtprojectie of driedimensioneel. Zijn eindeloos lijnenspel geeft de menselijke activiteit in al zijn mogelijke vormen weer en overstijgt zo de waarneembare realiteit. Zijn oeuvre vormt op die manier de genese van één groot en onontwarbaar netwerk aan lijnen en betekenissen. Voor Freestate ontwikkelt Ante Timmermans een ensemble van nieuwe ruimtelijke tekeningen.

back to top
 
     

Dennis Tyfus (°1979)

   

Dennis Tyfus is in de weer met talloze activiteiten die voor hem van vitaal belang zijn: muziek, tekenen, magazines, posters, lp-covers, radioprogramma’s, concerten en performances. Zo komt zijn fascinatie voor visuele poëzie en noise, de situationisten en hun radicalisme, voor de punkscene van de jaren ’70 en ’80 terecht in zijn programma op Radio Centraal. Samen met Vaast Colson organiseert hij dan weer optredens en performances in ‘Gunther’, een plek ergens in Antwerpen, en onder het door hem opgerichte label Ultra Eczema brengt hij publicaties en lp’s uit van bevriende kunstenaars en muzikanten. Uit dit alles komt een geheel van  fraai uitgevoerde tekeningen, collages en video’s voort met zinderende kleuren en texturen. Zijn werk was te zien in ondermeer Deitch Projects (New York), Haus der Kulturen der Welt (Berlijn), Bozar (Brussel) en De Brakke Grond (Amsterdam). Recent had hij een opmerkelijke solo-tentoonstelling in Be-Part Waregem.

back to top
 
     

Philippe Van Wolputte (°1982)

   

Voor Freestate voert Philippe Van Wolputte een nieuwe T.P.E.S. uit, de zesde in een reeks sedert 2005. Deze 'Temporary Penetrable Exhibition Spaces' bestaan uit in-situ interventies in leegstaande en ongebruikte ruimtes die men vaak terugvindt in de urbane context. Zo zal hij een verlaten structuur in het oude havendeel volledig herbekleden als een white cube omheen een gevonden interieur alias kunstwerk. Een voorheen ‘nutteloze’ site krijgt zo een tijdelijke functie als fictieve tentoonstellingsruimte. Daarnaast leidt zijn fascinatie voor asbest hem tot een nieuwe interventie in het pakhuis. Philippe Van Wolputte stelde reeds tentoon in Chert gallery (Berlijn), het Zentrum Paul Klee (Bern), het Muhka (Antwerpen), Liste (Basel) en Objectif Exhibitions (Antwerpen). In 2009 beëindigde hij zijn residentie aan de Rijksakademie in Amsterdam.

back to top
 
     

Vadim Vosters (°1979)

   

Vadim Vosters is een schilder, fotograaf en mediakunstenaar. Een steeds terugkerende factor in de werken en installaties van Vosters is het contrast tussen licht en donker, tussen zien en niet-zien. (Kunst)historische referenties zijn steeds de aanleiding voor een diepere reflectie over het wezen van een beeld. Door de integratie van nieuwe technologie zorgt hij vaak voor een vorm van interactie tussen kijker en beeld, en voor een vernieuwing van het medium schilderkunst. Vosters studeerde Mixed Media aan de academie in Gent. Hij stelde ondermeer tentoon in het Ensor Museum (Oostende), Fantastic Illusions (Kortrijk-Shanghai) en Performa 2009 (New York).

back to top
 
     

Leon Vranken (°1975)

   

Leon Vranken volgde o.a. de Masteropleiding Autonomous Visual Arts in Breda (2005) en studeerde in 2007 af aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten (HISK) met solo’s bij ondermeer Stella Lohaus. Vranken maakt overwegend ruimtelijk werk. Hij gebruikt objecten, die uit hun omgeving lijken gehaald, of vormen en volumes, al dan niet geometrisch. Ze worden los getoond of samengebracht in een installatie. Maar het zijn niet zomaar objets trouvées. Leon Vranken maakt zijn objecten en vormen zelf. De aandacht voor het materiaal valt op. De perfecte afwerking en het tactiele karakter van zijn werk zijn van groot belang. Het werk zorgt ook telkens weer voor een vervreemdend effect én getuigt van vakmanschap. Dit wordt duidelijk in een recent werk dat bestaat uit twaalf sokkels, gerangschikt volgens steeds complexer wordend houtwerk. Ze eisen een nieuwe interpretatie van de sokkel, balancerend tussen functioneel object en architectonisch voorwerp…

back to top
 
     

Freek Wambacq (°1978)

   

In zijn werk legt Freek Wambacq een kritische link tussen de kunst- en de buitenwereld. Korte ontmoetingen en idiosyncratische ontdekkingen zijn de inspiratiebronnen van zijn werk. Zijn uitgebreide sculptuurtaal maakt gebruik van objets trouvés en alledaagse materialen, die hij een nieuw leven geeft in verrassende combinaties. Deze kunstenaar verzamelt en schikt objecten op een associatieve manier tot ze een esthetisch uitdagende constructie vormen. Daarmee tast hij op subtiele wijze de grenzen af van de kunst, vaak met een humoristische ondertoon. De subtiliteit van zijn werk wordt duidelijk in de zorg waarmee de kunstenaar zijn sculpturen opstelt en in de keuze van de titels. Alleen al dit jaar kreeg hij een solotentoonstelling in Museum M (Leuven), een plek in de groepstentoonstelling Crossroads (Düsseldorf) en is hij laureaat van de Prix de la Jeune Peinture Belge.

back to top
 
     

Sung-A Yoon (°1977)

   

Sung-A Yoon studeerde kunst aan L’Ecole Nationale Supérieure d’Arts de Paris-Cergy en film aan het INSAS in Brussel. In haar werk pendelt ze tussen film en beeldende kunst. Zo werd het getoond op internationale filmfestivals, ondermeer in Cannes en in het Jeu de Paume, Palais de Tokyo, Le Plateau en de Busan Biënnale. Op Freestate zal ze een nieuwe video-installatie tonen, die deel is van een project in fases. 'Les lieux du son' onderzoekt de relatie tussen muziek en de openbare ruimte, ditmaal met een focus op de notie van ‘arbeid’. Ze toont ook de video-diptiek Adieu je pars et dans mon coeur j'emporterai en Elle peut pas oublier le sentiment toute la vie over displacement, collectief geheugen en de emotionele kracht van klank en taal, gefilmd in het hart van de Chinese gemeenschap in Luik.

back to top